“โอ้แม่ชื่อ ชีวา ตุ๊กตาเอ๋ย พี่ใครเชย ชมเจ้า เฝ้าใหลหลง”
บทกลอนข้างต้นนั้น เป็นบทหนึ่งในละครร้องเรื่องตุ๊กตายอดรัก บทร้องสละสลวย เข้าใจง่ายชวนให้เคลิบเคลิ้มไปกับท่วงทำนองที่แสนอ่อนหวานนี้ได้ไม่ยาก กอปรกับการแสดงที่สมจริงประกอบฉาก ทำให้แม้จะตัดบทพูดของลูกคู่ที่มีอยู่ไม่มากนักออกไปก็สามารถเข้าใจเนื้อเรื่องทั้งหมดอย่างไม่เสียอรรถรส ปัจจัยนี้เองทำให้ละครร้องกลายเป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ชนชั้นสูงสมัยนั้น โดยละครร้องเป็นศิลปะการแสดงรูปแบบใหม่ ใช้ผู้หญิงเป็นตัวแสดงทั้งหมด ถือกำเนิดขึ้นในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น